Í dag fagna ég því að það eru nákvæmlega 100 dagar síðan ég lagði land undir fót.  Þessir 100 dagar hafa gjörsamlega flogið frá mér!

Núna nálgast óðum það sem Gvatemalabúar kalla "el fiambre" en þá fagna þeir öllum dýrlingunum, sem eru grilljón.. Hafa dýrling fyrir allt!  Ég er búin að kvíða þessum degi frá því að ég var á Ítalíu en þá sagði Pascal (hann var skiptinemi hjá þeim þegar hann var á mínum aldri) mér frá þessum degi með hrolli og var lýsingin hans nokkurnveginn á þennan veg "sko, þetta er bara svona skál með öllu í, öllu kjöti sem til er, öllu grænmeti sem þú getur ímyndað þér og rúmlega það og allskyns öðru gummsi."  svo sagði hann með mikilli hræðslu "reyndu að halda þér sem lengst frá heimilinu þennan dag!"  Ég bíð því með skelfingu eftir þessum degi.  Ég er reyndar orðin svo mikill anti-gikkur að það er ekki eðlilegt.  Þið heima sem þekkið mig vel eigið örugglega mjög erfitt með að trúa þessu en núna borða ég ALLT!  Ég ákvað það með sjálfri mér áður en ég fór út að segja ekki nei við neinu heldur smakka allt og ég er búin að standa við það.  Borðaði meira að segja ólífur í gær með bestu lyst og um daginn þegar við vorum í Mexico setti Jose Juan eitthvað gumms á diskinn minn og sagði mér að smakka..

Ég: " Hvað er þetta eiginlega?"
Hann: "Smakkaðu, svo skal ég segja þér það"
Ég: " Nújæja.. smjattsmjatt.. mm.. Vá, þetta er gott! Er þetta kjúlli eða?"
Hann: "Hérna, smakkaðu þetta líka"
Ég: "mm, þetta er ennþá betra.. Hvað er þetta?"
Hann:  "Fyrst borðaðiru kúarþarma og núna varstu að kyngja kúarspena"
Ég: "hahahaha.. Nei svona í alvöru, hvað er þetta?"
Hann:  "Ég er ekki að djóka"

Með þessu drakk ég svo einhvern hrísgrjónasafa sem var hreint afbragð!  Þetta er eitt af því sem ég elska hérna (ekki það að ég ætli einu sinni að hugsa um að borða þarma eða spena aftur), allt er nýtt svo vel.. Við Íslengingar erum orðin svo góð með okkur, borðum bara það besta.  Held að fólk fari samt að hugsa sig tvisvar sinnum um núna í kreppunni!


Annars þá gerðist ég svo stórtæk í vikunni og bætti við mig einum áfanga í fjarnáminu og þar sem að ég missti af heilum 7 vikum er ég ekki búin að gera mikið síðustu daga en að lesa um Grikki, endurreisnina og mótun vestrænnar menningar.  Leonardo da Vinci er samt búinn að eiga hug minn allan síðan á mánudaginn og er ég búin að skrifa þessa líka fínu ritgerð um hann.  Hann er idolið mitt núna þessi snillingur.  Núna er bara spurning hvort að ég verði ógeðslega mikið dugleg og taki meira fjarnám eftir áramót með því markmiði að fara aftur í gamla bekkinn minn í MA eða taki því bara rólega og verði með Ölmu sætustu og jafnöldrum mínum í bekk..

Núna er sumarið að ganga í garð hérna í Gvate, sem þýðir engin meiri rigning eða þrumur, pínu minni hiti, kannski svona um 30 gráður og fallegt sólsetur því að sólin sest við sjóinn.  Reyndar þá elska ég rigninguna hérna, það rignir svona ekta og mikið og maður verður svo blautur en samt ekkert kalt því að það er alveg logn og hiti og maður er fljótur að þorna.  En ég hreinlega verð að taka myndir fyrir ykkur af sólsetrinu á ströndinni, það er geggjað!  Og svo gaman að spila fótbolta á ströndinni á þeim tíma, allir heimsins litir á himninum.  Og talandi um fótboltaæfingar, Marisa bíður alltaf eftir mér á meðan ég er á æfingu og hún er farina ð vera með þegar við erum að hlaupa og gera svona æfingar.. Ekkert smá dugleg!  Og í dag sagði hún mér að hún ætlaði að kaupa sér sinn eigin bolta og að við ætluðum að æfa okkur saman á ströndinni hérna við húsið okkar (hún er sko svona 56 ára) :).

Alltaf er ég að fá ný og ný viðurnefni hérna.  Fjölskyldunni tekst þó ágætlega að bera fram nafnið mitt enda búin að eyða mörgum stundum í að æfa sig, hljómar samt soldið svona "Gúðrún". Hins vegar eru ekki allir svo þolinmóðir og finnst því upplagt að búa bara til nýtt nafn eins og til dæmis; Gú, Tjeila, G (á ensku), Dundun, Trúntrún og Gúðra.. Svo er náttúrulega sígilt að kalla mig canche, sem þýðir á góðri íslensku ljóska, og ennþá sígildara að kalla mig canchita, sem þýðir litla ljóska.  Ekki það að nokkur hérna hafi efni á að kalla mig litla, ég er bara helvíti hávaxin hérna miðað við alla.

Þó svo að Guatemala sé ótrúlega fallegt land eru hættur á öllum hornum og að meðal tali eru 15 manns beitt ofbeldi á einhvern hátt á dag.  Kona sem á hús hérna í nágrenninu, áttræð bótoxpía, kom í heimsókn í fyrradag og var að segja okkur frá því að dóttur hennar hafi verið rænt af einhverju gengi sem innihélt meðal annars garðyrkjumann sem hafði unnið hjá þeim í mörg, mörg ár.  Dóttirin er núna nýkomin til skila en það kostaði fjölskylduna mikla peninga að fá hana aftur.  Svo sagði hún okkur frá því að frændi hennar hafi verið myrtur af einu svona gengi og að sonur hennar hafi verið barinn í klessu af öðru!

Á morgun förum við svo í enn eina höfuðborgar ferðina..  Okkur var boðið í einhverja veislu en Marisa og Coco sögðu að það yrði ekkert gaman fyrir mig því að þar yrðu bara eldriborgarar svo að ég, Pedro og Patty (gvatebróðir minn og gvatemágkona mín) ætlum bara að skella okkur út að borða og í bíó eða eitthvað skemmtilegt. :)  Ekki það að ég myndi ekki falla inn í eldriborgarahópinn!


Jæja, ætli þetta sé ekki orðið gott í bili.

Sjáumst von bráðar.

Kv. Gúðra anti-gikkur.