Ég vil byrja á því að þakka ykkur fyrir öll kommentin.. Endilega haldið svona áfram, alveg ótrúlegt hvað eitt lítið komment getur gert mann glaðan þessa dagana. :)

Annars er lítið að frétta síðan síðast.  Er í prófum núna í fjarnáminu, búin með sögu og líffræði og gekk bara frekar vel í báðum held ég.. Svo er það þýskan á miðvikudaginn. Allri þeirri þýsku sem að ég hef lært síðast liðin ár hefur verið sópað burt með allri þessari spænsku svo að ég veit ekki hvernig það á eftir að fara.  Eina markmið mitt er að ná þessum áfanga því að þá get ég sagt bless við þýsku það sem eftir er af lífinu.. En samt ekki, mig langar að læra hana alveg og vera þá í þýskumælandi landi en ekki í skóla á Íslandi þar sem ég gleymi öllu um leið og ég labba út úr stofunni.  Ég get þó státað mig af því að ég er næstum því orðin altalandi á spænsku..  Það er svo góð tilfinning!!

Ég og Marisa gerðumst svo djarfar um daginn að skrá okkur í dansskóla í Guate (höfuðborginni) svo að við keyrum núna reglulega þangað til þess að læra salsa, merengue og aðra latínó-dansa.  Ekkert smá gaman!  Ég er líka orðin eitthvað idol þar.. Marisa hringdi um daginn til þess að tjékka á einhverju, byrjaði á því að kynna sig með nafni og þá heyrðist frá karlinum í símanum "Já, sú sem kemur alltaf með Guðrúnu?".  Ég vil meina að það sé af því að ég sé yfirburða salsa-dansari, annars veit ég ekki..

Eftir fótboltaæfingu um daginn fór ég með þjálfaranum mínum, Marisu og Coco til þess að ná í nýju búningana okkar sem að við erum búin að vera að bíða eftir í rúma 2 mánuði eða svo.  Ég hélt að þetta væri svona bara að skjótast og ná í þá og keyra svo heim en svo var þetta rosa athöfn, eða allavega meira en ég bjóst við.  Fyrirtækið sem gaf okkur búningana (sem voru gerðir eftir minni hönnun) er svona rafmagnsfyrirtæki og við þurftum að skrifa undir ýmis plögg og fá armbönd til þess að komast inn og auðvitað hjálma líka.  Ég mætti þarna nýkomin af æfingu, sveittari en hlöllabátur og rauðir í framan en Tómas sjálfur tómatur og grái hjálmurinn var bara til þess að setja punktinn yfir i-ið.  Ég þurfti svo að skrifa undir einhverja pappíra þarna en ég veit reyndar ekkert hvað ég var að skrifa undir, verð að fara að fá mér lögfræðing..  Svo tók við þessi líka skemmtilega myndataka, fyrst af mér og þjálfaranum mínum að taka við búningunum með yfirmönnum fyrirtækisins og síðan vildu allir sveittu karlarnir þarna eiga mynd af sér með mér til þess að hengja upp í skrifstofunni sinni.  Búningarnir eru mjög fínir, bleikir og grænir hehe.  Fengum líka sokka, skó og bolta!  Annars þá gengur mótið rosa vel, erum búnar að spila 2 leiki.. Unnum fyrsta 15-0 og seinni 4-3.  Þriðji leikurinn er svo á morgun en ég veit ekki hvort að ég spila því að Pedro átti afmæli í fyrradag og verður haldið upp á það á morgun í Guate.

Talandi um afmælisveislur.. Fólk hérna heldur alltaf upp á afmælið sitt með promp og prakt hvað sem það er gamalt.  Alfonso varð 59 ára í nóvember og húsið fylltist af gestum þó að það væri virkur dagur og það var veisla langt fram á kvöld.  Það er líka slegið upp í veislu við hvert tækifæri sem gefst og er ég farin að halda að þessir dýrlingar, sem eru óteljandi margir hérna, séu bara afsakanir til þess að koma saman og fá sér í aðra tánna.  Samt rosa gaman og svo mikill fjölskylduandi sem skapast.

Jæja, ég ætla að segja þetta gott í dag.
Er að vinna í því að setja inn nýjar myndir í október&nóvember albúmið..  Myndirnar eru bara alltaf svo lengi að upload-ast og ég get ekki sagt að ég sé sú þolinmóðasta.