Eftirlaunalífiđ góđa
Hérna er ég mætt eina ferðina enn með krassandi frásögn úr lífi mínu fyrir ykkur heima í kuldanum og kreppunni.
Síðustu helgi fórum við til Reu, sem er bær rétt við landamæri Mexico, þar sem Jose Juan, gvatebróðir minn, og Mendy búa með litlu gríslingana. Lögðum af stað snemma á föstudeginum og fórum beint í skemmtigarðinn sem Jose Juan vinnur sem framkvæmdarstjóri, Xetulul. Þar var alveg sjúkt mikið af fólki því að það var einhver veisla og sjúklega mikið af fólki fyrir utan að bíða eftir að komast inn en garðurinn var fullur. Við hins vegar löbbuðum bara framhjá þessum röðum og inn um VIP-hliðið. Skemmtum okkur rosa vel þarna við að horfa á allskyns trúða og annað þangað til að það kom þessi líka helli demba, þá fórum við inn í leikhúsið að horfa á töfrakall. Seinni partinn fóru Marisa og Mendy með mig til fatasaumara því að þær vildu endilega að ég myndi eiga föt úr svona indíánaefni. Karlinn átti einhvern stærsta hund sem ég hef á ævi minni séð, eða samt eiginlega bara hausinn hans, búkurinn var ekki alveg í samræmi, og hann byrjaði að þefa af mér svo að ég rétti aðeins fram höndina til þess að hann gæti þefað af henni og myndi leyfa mér að klappa sér en neinei.. Hundurinn brást svona svakalega illa við þessari hreyfingu minni og beit mig í hendina með þeim afleiðingum að ég fékk 3 blæðandi sár og 2 marbletti. Eigandinn kippti sér nú ekkert upp við þetta heldur labbaði hinn rólegasti inn í eldhús náði sér í appelsínu og kreisti yfir hendina mína.. Hélt svo bara áfram að mæla mig í bak og fyrir eins og ekkert hafði í skorist. Mendy var samt ekki lengi að taka upp símann og hringja í lækninn sem vinnur í Xetulul og hann hreinsaði sárin fyrir mig og setti krem á þau og fullvissaði mig um að ég væri ekki komin með hundaæði. Síðan næsta dag fórum við í smá göngutúr um hótelgarðinn við hótelið sem Mendy stjórnar og láum svo bara í leti fram að hádegi. Esteban, 3 ára, kváði mér það að Gulúnar lykt væri uppáhalds lyktin hans og að hann væri ástfangin af mér. Að lokum spurði hann mig hvort að við ættum ekki bara að gifta okkur, ég vildi nú ekki særa þessar djúpu tilfinningar drengsins svo að ég þóttist ekki skilja hvað hann væri að segja, honum til mikils ama! Eftir hádegi fórum við svo í smá bíltúr um Reu og svo á aðra töfra sýningu. Um kvöldið fór ég svo út á lífið með Claudiu, systur Mendyar, og vinum hennar.. Skemmtum okkur rosa vel og ég er ekki frá því að ég sé orðin pínu fær í að dansa salsa! Á sunnudeginum vöknuðum við svo um 6 leytið og skunduðum til Mexico þar sem að mig vantaði stimpil í vegabréfið mitt þar sem að ég er ekki með VISA hérna í gvate. Við gerðum okkur því bara glaðan dag í mexico, kíktum í búðir, hömstruðum bensín því að það er mikið ódýrara þar og fengum okkur ekta mexicost tacco, sem er reyndar alveg eins og taccoið hérna í gvate. Ætluðum svo að kíkja á einhver söfn og skoða okkur um en það byrjaði að rigna svo SVAKALEGA að við drifum okkur bara aftur til Gvate og vorum komin heim um kvöldmatarleytið. Daginn eftir keyrðum ég, Marisa og Coco svo aftur heim á ströndina.
Á fimmtudaginn var Anahí að útskrifast og var okkur boðið í veislu um kvöldið svo að við keyrðum til Guatemala City og gerðum þetta venjulega höfuðborgarstúss, kíktum í banka og búðir og ég lét sem ég vissi ekki af þessari kreppu og keypti mér 2 skópör. Kíktum svo í heimsókn til "ömmu" sem er alltaf frekar notalegt.. Þegar við fórum fyrst að heimsækja hana þegar ég var nýkomin var mikið varað mig við að láta mér ekki bregða þó að hún liti ekki við mér eða yrti ekki á mig því að hún þyldi ekki þegar hún væri ekki miðpunktur athyglinnar en við náum bara alveg rosalega vel saman og erum rosa góðar vinkonur og hún spyr alltaf um mig þegar hún hringir hingað heim. Hún sagði líka eitt við Marisu um daginn sem mér þótti ótrúlega vænt um: " Stelpan er svo klár, maður sér það um leið og maður lítur í augun á henni." Um kvöldið fórum við svo í veislu til Önuhí, borðuðum rosa góðan mat og ég kynntist, eins og alltaf í svona veislum, alveg haug af fólki. Ég hef alltaf verið frekar mannglögg en hérna er ég alltaf að hitta nýtt og nýtt fólk svo að ég á oft erfitt með að muna hver er hvað þó að ég kannist oftast við andlitin. Coco er líka alltaf duglegur við að senda fjölskyldunni og vinum fréttir og myndir af mér, þá oftast að spila fótbolta, svo að fólk heilsar mér oft eins og ég eigi að þekkja það sem kemur mér oft í vandræðalegar og óþæginlegar stöður.
Keyrðum svo aftur heim snemma í gær þar sem eftirlaunalífið tók aftur á móti mér. Ég er farin að lifa mig svo mikið inn í það að ég er farin að finna fyrir pínu svona gamlafólkaverkjum.. Hnéið mitt er búið að vera að hrjá mig svolítið eftir einn fótboltaleikinn og svo er ég búin að vera með þennan líka sjúklega vonda verk í mjóbakinu, þar sem ég skaddaði taug síðasta vetur við að renna mér á svörtum plastpoka niður brekku, og leiðir alveg niður í fót svo að ég er búin að vera að taka einhver hómópatalyf.
Annars er fótboltinn ennþá á fullu, æfum núna næstum því á hverjum degi á ströndinni. Mætingin er hins vegar alls ekki nógu góð, erum að meðaltali svona 4 á hverri æfingu. Mótið sem ég sagði ykkur frá fyrr á að byrja núna í nóvember en við erum ekki ennþá skráðar því að það skráningargjaldið er Q300 en stelpurnar eru ekki til í að borga Q10 eða svo hver sem eru svona 150 kr. Og greyið þjálfarinn minn fær ekki einu sinni borgað fyrir að þjálfa okkur en hann hefur svo gaman af því og er alltaf að reddu öllu fyrir okkur! Svo eru einhverjar af stelpunum búnar að stela 2 búningum sem CocaCola gaf okkur svo að fínu búningarnir sem að við erum að bíða eftir verða örugglega ekki lengi að hverfa. Ég er samt með minn eigin, þjálfarinn vildi endilega að ég myndi eiga sér búning en hinar stelpurnar skiptast á..
Ég setti nokkrar nýjar myndir í september albúmið, myndir frá Lake Atitlán, og svo eru komnar nokkrar nýjar frá því í október. Ég hálf skammast mín fyrir það hvað ég er löt að taka myndir þessa dagana. Það er bara ekki lengur þessi takamyndiraföllufílíngur í mér því að mér líður ekki lengur eins og túrista heldur bara eins og heima hjá mér.. :)
Antigua
Jæja, þá er ég komin aftur heim í hlýjuna.. Vá, ég veit bara ekki hvort að ég geti farið aftur á klakann eftir heilt ár hérna í þessum hita. Var að deyja úr kulda í Antigua í 20 stiga hita í 2 peysum!
Vikan í Antigua var alveg frábær! Lærði ótrúlega mikið á þessum 5 dögum sem ég var í spænskuskólanum og kynntist alveg heilum helling af fólki alstaðar úr heiminum. Reyndar voru flestir svona 25 ára+ en við náðum öll ótrúlega vel saman og gerðum svo margt saman.. Skoðuðum næturlífið í Antigua ansi vel og héldum rosa partý á föstudaginn. Systemið í skólanum er þannig að hver og einn nemandi fær sér kennara og ég var alveg ótrúlega heppin, fékk unga stelpa og við náðum rosalega vel saman og þessir 6 tímar sem við eyddum saman á dag voru ótrúlega fljótir að líða.. Eiginlega bara of fljótir. Hélt að það væri ekki mögulegt að læra svona mikið á einni viku, fyllti heila stílabók af glósum! Ég lærði nú samt ekki bara spænsku þessa vikuna heldur lærði ég líka smá salsa og allt um fatagerð Maya indíánanna.. Vinafólk Marisu og Coco á listasafn með allskyns indíána dóti svo ég fékk einkakennslu þar eitt kvöldið og var klædd upp sem indíáni og Rodrigo líka, sem er strákur á mínum aldri í þessari fjölskyldu.. Við eyddum líka miklum tíma saman og hann sýndi mér bæinn soldið betur. Á föstudagsmorguninn fóru Marisa og Coco aftur heim því að greyið Marisa var rosaleg veik alla vikuna og þurfti að fara til læknis svo að ég varð eftir hjá þessu vina fólki og á laugardaginn fórum við, ég og Rodrigo, til Guatemala city til að horfa á Guatemala vs. Trinidad & Tobaco. Vorum komin um hádegi og leikurinn ekki fyrr en 8 um kvöldið svo að við kíktum í Miraflores sem er stórt mall, kíktum í búðir og svo bauð Rodrigo mér í bíó til að drepa tímann.. Fórum á einhverja ógeðslega mynd, Mirrors. Ótúlega gaman hvað það var mikil stemmning allstaðar í borginni útaf leiknum, allir í Guate-treyjum. Við vorum svo komin að vellinum um 6 leytið en þurftum að leggja lengst úti í rassgati því að það var allt fullt og svo þurftum við að bíða í röð í örugglega hálftíma og þegar við loksins komumst að hliðinu vildi konan sem leitaði á mér ekki hleypa mér inn því að ég var með myndavélina mína svo að við þurftum að labba alla leið til baka að bílnum og svo aftur að vellinum.. Þar voru Karla og Yeco, systir Rodrigos og mágur, að passa pláss fyrir okkur. Fengum geggjuð sæti enda biðu þau frá klukkan 3 til þess að ná góðum sætum! Leikurinn fór 0-0 og ég get ekki sagt að þetta hafi verið góður leikur, bæði liðin voru frekar slök en þetta var samt ótrúlega skemmtileg upplifun! Þessar þjóðir hata hvor aðra og það sást svo greinilega, rosalega grófur leikur. Keyrðum svo beint aftur til Antigua eftir leikinn og svo kom Coco að sækja mig á sunnudaginn og við keyrðum aftur heim í sólina og hitann og ég sneri aftur til míns hversdagslega lífs, flatmaga í sundlauginni með kókoshnetu í annari og taka mér síestu í hengirúmunum.
Honduras ferðinni verður seinkað um óákveðin tíma því að það kom eitthvað upp á hjá fólkinu sem bauð okkur til sín. Í staðinn förum við til Jose Juans og Mendyar á föstudaginn því að það er rosaleg veisla í skemmtigarðinum sem þau sjá um útaf einhverri keppni milli skemmtigarða og kíkjum kannski til Mexico á laugardaginn eða sunnudaginn til þess að ég fái stimpilinn minn því að það fer að líða að því að ég verði búin að vera hérna í 3 mánuði.. Guð, tíminn flýgur frá mér.
Annars þá er ég búin að finna mér nýtt áhugamál hérna til að drepa tímann og það er hvorki meira né minna en hafnarbolti.. Reyndar ælta ég ekki að gerast svo djörf að spila hann heldur ætla ég að láta mér nægja að horfa á hann í sjónvarpinu. Síðustu kvöldum er ég búin að eyða inni í sjónvarpsherbergi með Coco og Mariu að reyna að læra reglurnar og ég held að ég sé búin að ná svona flestum.. Ekki datt mér í hug að þetta væri svona flókin íþrótt!
Jæja, ég ætla að snúa mér aftur að þýsku-lestrinum.. Ég er að reyna mitt allra besta við að sinna þessu fjarnámi en það gengur eitthvað illa með þýskuna. Alltof mikið af tungumálum í kringum mig núna.. Reyndar er ég eiginlega alveg hætt að tala ensku, tala bara spænsku núna og það gengur ótrúlega vel! Eftir tvo og hálfan mánuð er ég farin að skilja næstum allt og bjarga mér alveg þónokkuð vel í að tala og alltaf er verið að hrósa mér fyrir framburðinn minn sem gleður mig alltaf jafn mikið. :)
¡Hasta Luego!
Hola!
jæja.. löngu kominn tími á nýtt blogg. Eins og mínir dyggustu aðdáendur hafa kannski tekið eftir þá ákvað síðan mín að bila, ef það væri ekki fyrir minn aldyggasta aðdáanda þá væruð þið ekki að lesa þetta blogg núna.. Jújú, mamma gamla reddaði málunum.. Hún er konan með samböndin!
Annars er lífið í gvate bara búið að vera ansi rólegt síðustu daga.. Hætti loksins í skólanum! Vá, það var léttir.. Gott að vera laus við allar tann- og naglaskoðanir, litlu pollana, heimsku kennarana og dyravörðinn sem kann ekki meira í ensku en "hi babe" og notar það alveg óspart. Gaman að segja frá því að í heimilisfræði í síðustu vikunni minni áttum við að læra að skreyta.. Já, þetta er ekki eins og heima þar sem við lærum að elda mat og baka kökur, þarna lærum við allt sem góð húsmóðir þarf að kunna.. snyrta á sér neglurnar, skreyta húsið, þrífa og mála sig! Við áttum að koma með karton, blýhant, reglustiku, skæri, lím og 2 myndir.. Ég mætti með þetta allt, búin að velja 2 vel valdar myndir af vinkonunum og fjölskyldunni og tilbúin til þess að læra að skreyta en því miður gleymdu hinar stelpurnar öllum skreytitólunum svo að það varð ekkert úr því. Tíminn fór þá bara í það að skoða myndirnar mínar mjög grannt.. Það sem vakti mesta athygli var hárið á Önnu og Ölmu því að það er brúnt en eins og allir sem hafa eitthvað á milli eyranna vita að þá eru allir evrópubúar með ljóst hár og blá augu!! Ég var líka spurð um daginn af einum pollanum í skólanum "Finnst þér pasta ekki gott?" ég: "jújú.. af hverju spyrðu?" hann: "Nei bara.. af því að þú ert með ljóst hár!" Það er alveg með eindæmum hvað sumt fólk hérna er fáfrótt. Það var líka orðið eitthvað trend í skólanum að gefa hvítu stelpunni gjafir.. Sit uppi með allskyns glingur og meira að segja eina mynd sem einhver ókunnug stelpa teiknaði fyrir mig af stelpu sem er samt þvottabjörn og heldur á hnífi með blóði og hugsar "þessar vondu hugsanir verða aldrei að neinu góðu".. svo skrifaði hún neðst "ég vil þig.. eigðu góðan dag" þessu laumaði hún svo óvænt að mér. Ég var alveg pínu smeik við þessa litlu 12 ára stelpu það sem eftir var af minni skólagöngu! Fengum nýjan stærðfræðikennara síðustu vikuna.. Þessi líka hressi skollótti karl sem var með svo stórar augabrúnir að þær hefðu getað þakið skallan hans og rúmlega það. Hann vildi líka fá að kynnast hvítu stelpunni og eyddi öllum kennslustundunum í að spjalla við mig á meðan krakkarnir horfðu út í loftið. Hann vildi fá að vita hvert einasta smáatriði um mig og ákvað að skella því upp í spænsku/framkomukennslu og lét mig segja allt um mig fyrir framan bekkinn. Eftir að ég hafði samt allt sem mér datt í hug var hann ekki ennþá ánægður. Hann vildi ólmur fá að vita hversu þung ég væri.. Án djóks! Þegar ég sagði honum að mér fyndist það vera persónulegt sagði hann " neinei, þetta er bara spænskukennsla" en eftir smá tíma náði ég að láta hann sætta sig við að vita ALLT annað um mig.. Ég vona nú að mér takist að læra spænsku án þess að segja samnemundum mínum og kennara hversu þung ég er!
Í tilefni þess að ég var að hætta í skólanum ákvað ég að vera pínu rebel. Ég mætti í allskyns lituðum sokkum, hlustaði á iPodinn minn og mætti með mitt eigið vatn í skólann! Það var greinilegt að það eru ekki sömu reglur fyrir hvíta og innfædda.. Um daginn mætti Jenniffer í ljósbleikum sokkum en ekki hvítum og henni var ekki hleypt inn í skólann fyrr en mamma hennar kom með skjanna hvíta sokka til hennar en þegar ég mætti í grænum og gulum sokkum brostu kennararnir bara til mín! Mér var sagt að ef maður mætir með iPod í skólann er hann tekinn af manni og maður fær hann ekki fyrr en í lok ársins.. Ég ákvað að prufa að taka iPodinn minn upp í skólanum og kennararnir dáðust bara af honum og spurðu hvort að ég væri með einhverjar myndir frá íslandi inn á honum. Síminn minn hringdi meira að segja einn skóladaginn en það gilda einnig strangar reglur um síma í skólanum.. Í staðinn fyrir að gera hann upptækann söng kennarinn bara með hringingunni, hehe.
Allt á fullu í boltanum.. Fengum búninga frá cocacola um daginn og erum núna að bíða eftir 2 búningum frá byggingarfélaginu PQP sem verða gerðir eftir minni hönnun! :) Um síðustu helgi fórum við og spiluðum í bæ sem er ekki mjög langt hérna frá en það var samt ekki hægt að keyra þangað því að það er á sem einangrar þennan bæ alveg og ekki dettur þeim í hug að byggja litla brú svo að það sé auðveldara að komast þangað. Við þurftum að fara yfir á einhverjum svona planka með mótor! Svo þegar við vorum komnar yfir tók á móti okkur þessi líka fíííni völlur sem var eiginlega bara ein mýri og mörkin voru bara svona tréspýtur. Allt í kring voru svín, hænur og hestar og í miðjum leik trítlaði skítugur flækingshundur yfir völlinn. Í hálfleik var svo toppnum náð.. Það fannst snákur á vellinum! Og það er ekki fyrsti snákurinn sem ég kem nálægt hérna. Um daginn kom eitt flykki í garðinn okkar! Ég var viss um að ég yrði ekki eldri..
Ég lenti í einu því skrítnasta sem ég hef á ævi minni lent í um daginn.. Ég var heima hjá Jenniffer einn morguninn að læra fyrir skólann og svo kom einhver maður í heimsók og sat hjá okkur og bara spjallaði. Svo eftir langt og gott spjall sagði hann "jæja stelpur, það er kominn tími til að biðja bænir".. Mér fannst það ekkert óeðlilegt þar sem allir eru sjúkt trúaðir hérna svo ég stóð bara upp, lokaði augunum og laut höfði. Allt í einu byrjaði þessi karl, sem virtist svo vinarlegur, að öskra á fullu bara eins og hann væri andsetinn eða eitthvað, öskraði gjörsamlega eins og hann ætti lífið að leysa og það alveg upp við mig. Síðan byrjaði hann eitthvað að strunsa útum allt öskrandi en kom svo fljótt aftur og greip um hausinn á mér og öskraði hærra en nokkru sinni fyrr og bað guð að hjálpa mér í öllu því sem ég tæki mér fyri hendur og gerði svo það sama við Jenniffer. Ég vissi ekki alveg hvernig ég ætti að bregðast við þessu en laumaðist til þess að kíkja smá og sá þá að fólkið í kringum mig, fjölskylda Jenniffers, var grátandi. Svo loksins hætti karlinn að öskra, sagði amen og allir settust niður og byrjuðu að spjalla eins og ekkert hafði í skorist. Ég var hins vegar alveg gáttuð!
Ég fór á mitt fyrsta gvate-djamm um daginn með Önuhí og vinum hennar. Skemmti mér rosalega vel þrátt fyrir að það hafi verið allt öðruvísi heldur en heima á Íslandi.. Við fórum niður í bæ um 8 og vorum komnar heim rúmlega 1! Fórum í afmæli á ótrúlega flottum skemmtistað, þurftum að sýna boðskort og fengum armbönd til þess að komast inn. Krakkarnir hérna kunna sko að dansa og ófáir reyndu að kenn mér að dansa salsa þetta kvöld!
Á morgun leggjum við svo af stað til Antigua þar sem við verðum næstu vikuna og ég er að fara í spænskuskóla. Þessi bær er svoo sætur, svona túristabær með fallegum byggingum og skemmtilegum indíána mörkuðum. :) 
Jæja, ætla að fara að pakka.
Nos Vemos!
Frćgđ og frami..
Jæja, það bara hlaut að koma að því.. Ég er orðin fræg!
Spiluðum á síðasta miðvikudag við þetta líka ágæta lið, unnum 5-0 og ég átti öll mörkin. :) Eftir leikinn ákvað lýðurinn að koma mér líka svona svakalega á óvart og mætti með heila sjónvarpsstöð sem tók viðtal við mig. Það versta var að ég fattaði ekki að þetta var sjónvarpið að taka viðtal við mig heldur hélt ég að þetta væru bara einhverjir rosa fyndnir kallar að grínast í mér.. Þannig að þið getið rétt ímyndað ykkur hvað þetta var vandræðalegt og plús það að ég var eins og Tommi tómatur, gæjinn sem sat alltaf í grænmetisbarnum og spjallaði ef maður ýtti á hnappinn hjá honum, á litin! En hey, hvað lætur maður sig ekki hafa fyrir frægð og frama? Þeir voru líka ekki alveg með nafnið mitt á hreinu svo að allir bæjarbúar þekkja mig núna undir nafninu Cheila. Töff, ha?
Daginn eftir var ég svo boðuð upp á þessa líka fínu sjónvarpsstöð til þess að fá viðtalið á dvd-disk.. Tekur ekki á móti mér þetta líka svaaaka fína stúdíó sem var minna en geymslan sem Harry Potter bjó í hér í denn. Þarna inni voru 3 sveittir kallar með bumbu búnir að troða sér ásamt 2 tölvum og upptökuvél.. Meira þurfa þeir ekki fyrir eina sjónvarpsstöð. Þjálfarinn minn mætti þangað líka og sagði mér að eftir viðtalið hafa síminn hans ekki stoppað, fullt af liðum hringdu og vildu fá að keppa við okkur! Þar af leiðandi erum við núna skráðar á rosa stórt mót og þurfum við að ferðast um allt landið til þess að keppa við lið úr öðrum bæjum. Eina sem upp á vantar núna eru búningar og ferðamáti. Marisa og Coco tóku það í sínar hendur og vinur þeirra sem á eitthvað stórt rafmagnsfyrirtæki ætlar að borga ALLT fyrir okkur.. Og ekki bara einn búning heldur tvo á mann, sokka, der, allar okkar ferðir og nýja skó á línuna! Málið er nefnilega það að ekki allar stelpurnar eiga peninga fyrir skóm og eiginmenn þeirra vilja ekki kaupa þá fyrir þær því að þeir vilja ekki að þær spili. Eiginmaður einnar stelpunnar vildi ekki leyfa henni að spila en svo skemmtilega vildi til að hún er boxari svo að hún lamdi hann bara í kúk og kanil og núna þorir hann ekki annað en að leyfa henni að fara. Án djóks! Þjálfarinn minn bað mig líka um að vera hérna annað ár og sagði að ég gæti farið út í atvinnumennsku hérna.. Haha.
Svo næsta mál á dagskrá hjá mér er að fara í myndatöku fyrir skilríki sem allir leikmenn þessa móts þurfa að hafa og velja lit á búningana okkar.. Einhverjar hugmyndir?
Annars var síðasta helgi löng helgi því að á mánudaginn var 17.júní í Guate.. Eða þið vitið, sjálfstæðisdagur þeirra. "Frænka" mín bauð mér að koma með henni, krökkunum hennar og nokkrum öðrum fjölskyldum til Lake Atitlán svo ég fór á föstudagsmorguninn í stórborgina og kvaddi Marisu og Coco þar. Þau eru svo krúttleg.. Sögðu við mig "við eigum eftir að vera með gat í hjartanu um helgina því að þú verður ekki með okkur". :) Barbara "frænka" þurfti að vinna smá og ég var bara að bíða á meðan. Hún vinnur sem fornleifafræðingur svo að ég sat ekki á rassinum á meðan hún kláraði, kollegi hennar sýndi mér helling af gömlum hlutum sem þau höfðu grafið upp.. Mjög áhugavert! Síðan fórum við heim og ég eyddi deginum í að leika við Frans, strákinn hennar sem er 7 ára, og iguana eðluna hans á meðan hún fór á fund. Fór svo í afmælispartý um kvöldið og var plötuð í stóladans með fullt af 10-11 ára píum, haha! Morguninn eftir fórum við svo til Atitlán.. Átti alveg frábæra helgi þar með yndislegu fólki og í sjúku húsi! Fjölskyldan sem á húsið er ein af ríkustu fjölskyldum í Guate svo þið getið rétt ímyndað ykkur hvernig húsið var.. vorum 20 og eitthvað og nóóóg af plássi fyrir alla! Þau eiga líka allan heimsins búnað fyrir vatnsíþróttir.. Sigldum um allt vatnið, fórum á kajak, Jet ski, sjóskíði og einhverja dýnu sem var dregin með bátnum.. Fórum líka nokkur í fjallgöngu og fengum óóótrúlegt útsýni upp á toppnum yfir allt vatnið. Ég kynntist líka rosalega fínum stelpum þarna og ég mun örugglega eyða einhverjum tíma í borginni með einni þeirra og fara í skólann með henni og svona. :) Ég verð samt að biðjast fyrirgefningar til ykkar heima á Íslandi.. Ég varð ykkur að rosalegri skömm. Ég er orðin svo ótrúlega vön hitanum hérna við ströndina að á kvöldin var ég sú eina sem var að frjósa og þá erum við að tala um svona 18-20 stiga hita.. Ég verð samt að koma því á framfæri að ég var með mesta tanið af öllum krökknunum þrátt fyrir það að þau séu öll innfædd!
Það er svo búið að plana ferð til Honduras 20.október en það var annaðhvort Honduras eða Mexico um þennan tíma því að ég er ekki með Visa hérna sem þýðir að ég megi bara vera í 3 mánuði í senn í landinu. Planið er svo að fara næst til Mexico. Einhvern tímann í byrjun október ætlum við að eyða viku í Antigua og ætla ég að fara í spænskuskóla þar og ég og Marisa ætlum að taka salsa tíma!
Jújú, lífið leikur svo sannarlega við mig hér í Mið-Ameríku. Fjarnámið er byrjað og ég er aaansi hrædd um að falla, ekki af því að ég sé löt við að læra heldur af því að ég kann ekkert á forritið sem það fer í gegnum. Fékk pakka frá elskulegu mömmu minni í gær með bókunum og hún var svo góð að senda mér helling af íslensku nammi með!
Ég á ennþá eftir að setja helling af myndum inn á, kerfið er bara svo lengi að loada þeim að ég hef ekki þolinmæði í það.
Mér þætti rosa vænt um að þið sem lesið bloggið mitt mynduð skilja eftir lítið komment svo að ég sjái hverjir eru að fylgjast með mér því heimsóknirnar eru miiklu fleiri heldur en kommentin! Kannski mamma kíki bara svona oft, hehe.
Ást til ykkar á klakanum.
Og dramad heldur afram..
I skolanum i gaer sat eg med krokkunum sem eg sit oftast med i frimo, Jenniffer og svo krokkum ur bekknum fyrir nedan sem eru rosalega fin.. Allt i einu kom stelpa upp ad mer og bad mig um ad koma med ser, hun leiddi mig inn i enskustofuna og tar satu enskukennarinn og sogukennarinn og tau sogdu vid mig 'vid viljum bara adeins spjalla vid tig um samnemendur tina' svo eg settist nidur hja teim og tau byrjudu ad tala um krakkana sem eg er alltaf med sem eru i bekknum fyrir nedan og sogdu mer ad tau vaeru ekki aeskilegur felagsskapur fyrir mig tvi ad tau ganga stundum i svortum fotum og hlusta a rokk! Sogdu ad tau virtu ekki reglur skolans og teim grunar ad strakarnir seu hommar og tau halda ad tau hafi einhvern timann att i vandraedum med eiturlyf og afengi og hugleitt sjalfsmord.. Eg helt ad tad vaeri eitthvad djok i gangi tvi ad tessir krakkar eru alveg otrulega finir og mer lidur vel med teim tvi ad tau koma fram vid mig eins og jafningja og en ekki hvitu stelpuna med ljosa harid og eg hef hitt tau utan skola og tau klaeda sig nu bara alveg fullkomnlega edlilega ad minu mati.. Vid erum lika buin ad skiptast a sma tonlist og tau hafa nokkud svipadan tonlistarsmekk og eg, strakarnir kannski adeins i tyngra rokki.. Tad er lika ein stelpa i skolanum sem er med nokkur or eftir ad hafa skorid sig og tau voru ad tala um tad um daginn ad tau skildu tad ekki og ad hun vaeri eitthvad emo svo eg efa tad storlega ad tau geri tad sjalf to eg yrdi ekkert hissa a tvi vegna framkomu kennarana vid tau. Og hverju i and******** skiptir tad mali hvort ad tau seu gagnkynhneigd, samkynhneigd eda tvikynhneigd, eru tau eitthvad verri fyrir tad.. ?? Strakarnir sogdu mer lika um daginn ad allir heldu ad teir vaeru samkynhneigdir en teir vita ekkert af hverju.. Allavega ta ma eg ekki lengur tala vid tau! Tetta er faranlegt.. Eg ma segja hae vid tau en svo a eg bara ad hunsa tau. Eg og Marisa satum lengi i gaerkvoldi og toludum um tetta, badar alveg undrandi yfir tessum kennurum. Hun sagdi ad tetta vaeri hluti af teirra menningu, teir sem halda ad teir hafi voldin segja teim sem laegri eru hvad teir mega og hvad ekki.
Tad er bara ekki sens ad eg geti bara haett ollum samskiptum vid tau tvi ad ekki vil eg segja teim hvad kennararnir halda um tau og ekki get eg sagt teim ad mer bara liki ekki vid tau.. Auk tess tar sem eg toli ekki krakkana i bekknum minum, fyrir utan Jenniffer. Strakarnir i bekknum eru med mig a heilanum og lata mig ekki i fridi en eru alveg otrulega otroskadir og alveg 0 fyndnir og hinar 2 stelpurnar eru omurlegar vid Jenniffer og eru alltaf piskrandi svo ad eg hef litin ahuga a ad vera med teim. Eg og Marisa akvadum bara ad eg myndi hunsa tetta sem kennararnir sogdu og halda afram ad vera med krokkunum sem mer likar vid og ef kennararnir ibba sig eitthvad aftur ta er Marisu ad maeta! :) Hvurslags kennarar eru tetta eiginlega.. Fara a bakvid nemendurnar og fa mig til tess ad haetta ad umgangast tau tvi ad tau geti haft vond ahrif a mig.. Endalaust draaaaama.
Strakurinn sem passa hlidid a hverfinu minu er buinn ad vera ad grennslast fyrir um stelpur sem ad spila fotbolta fyrir mig og i gaerkvoldi bankadi hann upp a og sagdi ad i dag yrdi mot fyrir stelpur i tilefni ad afmaeli hersins. Eg for tvi i morgun, klukkan half 8, inn i bae og hitti tjalfarann og hinar stelpurnar fyrir utan baejarskrifstofuna. Okkur var svo hent upp a pallbil sem herinn a og okkur keyrt i herbudir herna rett fyrir utan baeinn. Tar tok a moti okkur heill her af hermonnum, 2 onnur lid og fotboltavollur sem var eiginlega a hol og med gangstett tvert yfir... Eftir skritnar upphitunaraefingar var okkur keppendunum radad upp eins og godum hermonnum saemir og dregid um lid sem faeri beint i urslit tvi ad tad voru bara 3 lid. Eftir einhverja rosa fina raedu sem eg skyldi ekkert i dro einn hermadurinn mig ad markinu tar sem hann var buinn ad stilla upp bolta og henti annari stelpu i markid og sagdi svo eitthvad sem eg skildi ekkert. Skyndilega var eg ordin umkringd af hermonnum sem kolludu a mig ad skjota a markid svo eg let vada, algjorlega hugmyndarlaus um hvad vaeri i gangi, og ta byrjudu allir ad klappa rosa mikid og einhver rosa stemmara tonlist sett a foninn.. Eg fretti seinna ad eg hafdi verid ad setja motid sem a ad vera einhver rosa heidur.
Eftir ad hafa horft a fotboltaleik tar sem enginn kunni ad taka innkast eda midju spiludum vid urslitaleik vid stelpurnar sem vinna vid ad elda ofan i hermennina. To eg segi sjalf fra vorum vid med mikla yfirburdi og unnum 12-0 og eg skoradi 6. :) Tad er nu ekkert grin fyrir islendinginn ad spila fotbolta i naestum tvi 40 stiga hita svo ad eg var raudari i framan en eg hef nokkurn timann ordid og tad vildi svo skemmtilega til ad eftir leikinn var einhver svaka myndataka af lidinu og verdlaunaafhending. Tjalfarinn sendi mig til tess ad na i bikarinn sem einn hermadur afhenti og tegar eg kom upp sagdi hann eitthvad sem eg skildi ekkert i en skyndilega byrjudu allir i kring ad oskra "beso, beso" sem gerdi mig ennta raudari, ef tad var haegt, en beso tydir koss. Eg brosti nu bara einhverju vandraedalegu brosi, takkadi fyrir mig og flytti mer i burtu. Eg retti svo tjalfaranum bikarinn en hann vildi endilega ad eg myndi eiga hann og ekki bara tad heldur er hann buinn ad boka mig i sjonvarpsvidtal a local stodinni herna, haha. Hermonnunum likadi lika greinilega tetta tomataandlit og reyndu ad fa mig til tess ad taka tatt i fegurdasamkeppni tarna i herbudunum en eg sagdi nu bara pent nei takk. Eg skemmti mer samt rosalega vel, kynntist otrulega finum stelpum og rosa finum tjalfara.. Er orugglega ad fara ad spila med teim aftur a sunnudaginn. :)
Tegar eg kom svo aftur heim var skolinn byrjadur svo ad eg akvad ad vera bara heima i dag.. Ekki eins og eg se eitthvad ofurspennt yfir tvi ad fara i tennan skola. Reglurnar i honum eru ennta verri en i Grunnskolanum a Blonduosi, reglulega ganga kennararnir a milli og skoda neglurnar og tennurnar i krokkunum og ef taer eru skitugar fa krakkarnir mida og mega ekki koma i skolann aftur fyrr en ad foreldrarnir eru bunir ad skrifa undir.. Tu getur fengid svona mida vid hin ymsu taekifari og ef ad tu kemur i skolann blautur eftir rigninguna er ter ekki helypt inn! Vid erum nu samt litid buin ad vera ad laera tessa vikuna og tannig verdur tad lika i naestu viku tvi ad 15.september er sjalfstaedisdagur Guatemala svo ad vid erum eiginlega bara ad fondra og eitthvad.. Ekki tad ad eg laeri eitthvad af tessu nami, enda er eg buin ad skra mig i fjarnam sem byrjar i naestu viku.
Annars er eg ad fyla Guate alveg i botn, er buin ad laera svo margt a svooo stuttum tima og sja ennta meira. For lika i sirkus um daginn, tad var flipp!
Jaeja, eg aetla ad fara ad horfa a Sex and the city myndina sem eg keypti asamt 2 odrum myndum a 171 islenska kronu.
A eftir ad setja alveg helling af myndum inn a, eg geri tad um leid og eg nenni.
Gvate drama
Tannig er mal med vexti ad tad er svaka trend i skolanum ad vera vinur hvitu stelpunar..
Sko.. Jenniffer, stelpan sem eg er oftast med i bekknum minum, var veik a manudaginn og allar hinar 2 stelpurnar nyttu taekifaerid og reyndu ad vinna mig a sitt band og voru rosa nice vid mig og neyddu mig bokstaflega til ad sitja hja teim i frimo og seinna um daginn budu taer mer a strondina naesta laugardag med teim og fleiri stelpum. Eg sagdist alveg vilja fara med teim en stuttu adur hafdi Wilder bodid mer ad fara a strondina med honum og Jenniffer svo ad eg spurdi hvort ad vid gaetum ekki bara oll farid saman en nei.. tad var sko ekki haegt! Tad mattu bara stelpur koma. Eg sagdist ekki vilja velja a milli svo ad tau byrjudu ad rifast um mig a medan eg sat tarna og horfdi ut i loftid. Ad lokum akvadu tau ad eg myndi fara med stelpunum a laugardaginn og Wilder og Jennifer a sunnudaginn. Mer fannst nu heldur groft ad fara ad skilja eina stelpu i bekknum utundan og bad taer um ad bjoda Jenniffer lika. Tegar eg maetti i skolann a tridjudaginn beid min roooosafint og formlegt bleikt minu mus bodskort sem stelpurnar eyddu orugglega oratima i ad bua til! Jenniffer var komin i skolann og spurdi mig hvort ad eg aetladi ad fara a strondina med stelpunum a laugardaginn og eg eitthvad 'ja, eg byst vid tvi.. aetlar tu ekki lika?' hun: 'mer er ekki bodid. Taer vilja ekki vera vinkonur minar af tvi ad eg a ekki pabba:/' Greyid missti pabba sinn fyrir rumum einum og halfum manudi og sidan ta hafa taer ekki viljad ''leika'' vid hana! Svo sagdi hun mer lika ad taer vaeru bunar ad vera ad baktala mig utaf tvi ad eg kann ekki mikla spaensku! I gaer fekk eg svo mida fra tessum stelpum sem a stod 'aetlaru ekki ad koma med okkur a strondina a laugardaginn?', eg: 'bara ef tid bjodid Jenniffer lika', taer: 'hun segist ekki geta farid', eg: 'ju, tid bara budud henni ekki', taer: 'vist!', eg: 'hun segir ad tid viljid ekki tala vid hana.', taer: 'hun er vond vid okkur, tess vegna viljum vid ekki tala vid hana ne bjoda henni med a strondina!', eg: 'va, tetta er barnalegt.', taer: 'Si, Adios!!' Hahaha, snilla krakkar. Og ofan a tad ta er vedrid buid ad vera sjukt dramatiskt. Lenti i mestu rigningu sem eg hef a aevi minni sed a tridjudaginn! Vatnid a gotunum var orugglega svona 50cm hatt og tad flaeddi inn i einhver hus..
Fann tvo straka og eina stelpu i skolanum sem kunna ensku og tau eru bara hinir finustu krakkar! Budu mer ad tjilla med teim og 2 odrum fyrir skola i dag. Skrytid ad vakna og fara ad hitta krakka klukkan 9 um morguninn og fara svo i skolann eftir hadegi og fram a kvold. Otrulegt lika hvad folk fer snemma ad sofa og vaknar snemma. Allavega, vid akvadum ad hittast fyrir utan skolann i morgun og svo lobbudum vid 3 stelpur heim til einnar stelpunnar tar sem hinir voru. A tessari stuttu gongu vard eg virkilega hraedd. Mer fannst athyglin sem eg fekk med Marisu og Coco yfirtyrmandi en med 2 litlum 14 ara stelpum vard hun muuun meiri. Bilar stoppudu og folk nalgadist mig meira og kalladi klurum ordum ad mer. Eg skil nuna af hverju mer er ekki ohaett ad labba ein um baeinn.
Annars er lifid i Gvate bara nokkud gott.. Eg er svo sannarlega ad takast a vid hraedlsu mina gagnvart skordyrum. Moskitoflugurnar akvadu ad deila blodinu minu med litlum ogedslegum eldmaurum sem skilja eftir sig for sem likjast brunasarum og klaeja sjukt! Tetta eru svo sannarlega ekki einu verurnar sem ad girnast mig.. Tad er kakkalakki buinn ad vera ad vaeflast i kringum mig eins og vid seum mestu matar. Um daginn sa eg svo einhverja hreyfingu a veggnum fyrir utan herbergid mitt og helt ad eg myndi goma kvikindid ta en haldidi ekki ad sporddreki hafi maett mer tarna a veggnum! Eg oskradi eins og eg hef aldrei oskrad adur og hljop eins og eg hef aldrei hlaupid adur til ad na Marisu. Hun spreyjadi einhverju eitri a hann tangad til ad hann datt nidur daudur! Kakkalakkinn vard forvitinn og aetladi ad kikja a hvad vaeri i gangi en datt heldur betur ekki i lukkupottinn og var lika spreyjadur i klessu. Eg natturulega tok tessu ollu sem sannur karlmadur og hjalpadi mikid til, lofa!.. eda tuveist..
Allt gott ad fretta af astarlifinu lika. Mamma eins 11 ara straks sagdi Marisu ad strakurinn hennar vaeri fyrir sig astfanginn af mer og taaldi ekki um annad en mig heima hja ser og ad allir strakarnir i bekknum hans vaeru a sama bati.. Strakarnir i bekknum minum eru byrjadir ad taka astartjaningar sinar til min a naesta stig og eru allir ad smida handa mer einhverja svona minjagripi. A einum stendur 'Gudrun Guatemala' a odrum stendur 'I love you' og a teim tridja stendur 'I'll miss you'. Eg er alvarlega farin ad ihuga tad sem pabbi radlagdi mer, ad lita harid mitt dokkt, helst alveg svart.. Kannski eg gerist bara goth i leidinni.
Jaeja, aetli eg fari ekki ad sofa.. Er ad fara ad hitta krakka a strondinni klukkan 8 i fyrramalid takk fyrir takk! Eg er ad reyna mitt besta til ad haetta ad vera natthrafn og verda hress morgunhani!
Allavega.. Brudkaupid var frabaert! Forum til Antigua fyrr um daginn, eg, Coco (Alfonso), Marisa (Maria Isabel) og bandarisku piurnar Yorke og Karen, skodudum okkur adeins um og forum svo a kaffisafn. Haha ja, nuna kann eg allt um kaffi.. Nema ad drekka tad. Forum svo a fina 5 stjornu hotelid tar sem brudkaupid var, skodudum salinn og fengum rosa finan mat. Um kvoldid var svo brudkaupid.. Skemmtilegasta brudkaup sem eg hef farid i an efa! Sjukt godur matur, frabaer felagsskapur og svo var dansad langt langt fram a nott.
Vikuna eftir brudkaupid forum vid i bae rett vid landamaeri Mexico tar sem Jose Juan, 'brosi', og Mandy bua. Hann er framkvaemdarstjori Xetulul sem er svona tivoligardur svo ad vid forum tangad sem VIP og skemmtum okkur rosavel. Nokkud viss um ad Yorke, sem er 85 ara, hafi att metid tennan dag i ad fara i taeki! Tessi kona er otruleeeg. Eg aetla ad verda eins og hun tegar eg verd stor! Vid eyddum nokkrum dogum tarna a ogedslega flottu hoteli sem Mandy stjornar, tjilludum, forum i minigolf, natturbad og keyrdum upp a fjall tar sem indianarnir bua og forum a rosa storan markad tar.
Eftir dvolina tar forum vid med Yorke og Karen til Guatemala City og kvoddum taer tar. Tad var pinu sorglegt.. En taer budu mer ad koma til teirra eftir dvolina herna i gvate og tad mun eg potttett gera!
Tegar vid komum aftur heim vorum vid ordin bara 3 tvi ad italirnir foru ad ferdast um landid. Tokum nokkra daga i tjill en svo a fostudeginum fyrir viku for eg i skolann minn ad hitta skolastjorann og sja skolann.. Okei, eg bjost vid einhverju svona skitugu, litlu hraesi fullu af krokkum og med korfuboltavoll en tad sem tok a moti mer var otrulega snyrtileg lod full af rolum og fisherprice leikfongum. Eg sa ekki salu, tarna to svo ad tad vaeri bara venjulegur skoladagur, tangad til ad 3 litlur polla hausar stungust ut um eina hurdina en tegar teir sau ad eg var ad horfa voru teir ekki lengi ad skjotast aftur inn flissandi.. Eg hugsadi med mer 'aej, litlu krutt'. Svo fekk eg sma tur um skolann sem og atti svo ad hitta bekkinn minn. Tegar eg gekk inn i skolastofuna satu 3 litlu pollarnir tarna flissandi.. ja, tessi 'litlu krutt' voru nyju bekkjarfelagarnir minir! Tad eru reyndar lika 3 stelpur en taer nenntu ekki ad maeta tennan dag utaf tvi ad tau voru i profum daginn adur, en stelpurnar eru lika pollar.. Tau eru oll 14 ara! Krakkar eldri en tad fara vanalega ekki i skola heldur vinna fyrir fjolskyldunni.. Menntun herna er svo litid metin ad tau graeda ekkert a henni og fara flest bara i skola i 1 eda 2 ar. Tar af leidandi sit eg uppi med 6 polla bekkjarfelaga. Og ekki bara tad heldur tarf eg ad vera i skolabuning.. jaja, tid imyndid ykkur orugglega oll skyrtu og pils og haa sokka en nei.. Skolinn minn vill hafa alla jafna svo ad stelpurnar turfa lika ad vera i buxum og ekki bara buxum heldur buxum sem na naestum tvi upp ad brjostum og polo bolur sem verdur ad vera gyrtur ofan i buxurnar.. Vel og vandlega! Eeen sagan er ekki oll.. Eg ma ekki einu sinni vera i minum eigin skom heldur tarf eg ad ganga i einhverjum hlussu, fake adidas skom! Tad er ekkert grin fyrir Islendinginn ad ganga um i sidbuxum og hlussu skom i tessum hita..
A leidinni heim gloddu coco og marisa mig samt mjog med tvi ad segja mer ad skolinn vaeri bara til tess ad vera i kringum infaedda og laera tungumalid. Eg fer bara ef eg hef ekkert betra ad gera og tegar sumarfriid kemur, sem er um midjan oktober, ta ma eg haetta i skolanum, fara i annan, fara ad vinna eda bara hanga med teim allan daginn. :) Held samt ad eg laeri helling a tvi ad vera tarna tvi ENGINN talar ensku.. Ju, ensku kennarinn, en tad ekki goda.
Daginn eftir baud fraenka Marisu mer i heimsokn en fjolskyldan hennar og vinafjolskylda teirra eiga hus herna i hverfinu. Tar hitti eg loksins krakka a minum aldri! Skemmti mer rosa vel med teim.. tjilludum a strondinni og forum a fjorhjol. En eins og allir adrir i hverfinu ta koma tau bara herna stundum um helgar. Vid erum tau einu sem bua herna.
Nuna er eg buin ad vera eina viku i skolanum og strax buin ad lenda i ymsu og laera margt. Fyrsta daginn kom eg pinu snemma en settist bara a bekk tarna og beid. Eftir 2 minutur var eg ordin umkringd af litlum krokkum sem glaptu a mig og bentu og reyndu ad tala vid mig.. Tegar skolinn byrjadi attum vid ad byrja a tvi ad mynda radir, stelpur eina og strakar eina, svo lobbudum vid inn a leiksvaedid og tar attum vid ad mynda radir eftir bekkjum, ein strakarod og ein stelpurod fyrir hvern bekk.. Sidan komu 2 kennarar og heilsudu okkur og toludu eitthvad sem eg skildi ekki en allt i einu heyrdi eg nafnid mitt og skyndilega byrjudu allir ad klappa og horfa a mig. Tad var fyrsta skiptid sem eg vard tomatur a tessum skolaferli minum en ekki tad sidasta. Eftir ad allir voru bunir ad glapa nog og klappa ta lokudu allir augunum og litu nidur og kennarinn for med baenir. Svo mattum vid labba i rodum inn i skolastofurnar. Svona byrja allir skoladagar! Tessi fyrsti dagur gekk samt rosa vel og allir toku mer fagnandi og gerdu sitt allra besta til tess ad reyna ad tala vid mig med teim orfaau ensku ordum sem tau kunna og teirri litlu spaensku sem eg kann. I friminutum sat eg med einni stelpu i bekknum minum og hennar vinkonum sem eru ennta yngri og taer grandskodudu mig, spurdu hvort ad harid mitt og augun vaeru natturuleg og sidan kenndu taer mer eitthvad ofur toff handshake og sogdu svo ‘best friends always’. Hahaha. Allir vilja vera vinir hvitu stelpunar..
A tridjudaginn var tonmennt og ta spila krakkarnir a blokkflautu.. Kennarinn vildi olmur heyra mig spila en tar sem eg hef ekki snert blokkflautu sidan eg var svona 6 ara ta neitadi eg. Hann spurdi ta hvort ad eg kynni a eitthvad hljodfaeri og eg sagdist kunna a piano, sem eg hefdi betur sleppt ad segja tvi ad hann dro mig og allan bekkinn i eftirdragi inn i adra stofu og let mig spila a piano fyrir alla. Annad skiptid og ekki sidasta sem eg vard tomatur. Sidan sungu tau tjodsonginn sinn fyrir mig og vildu svo fa ad heyra minn i stadinn.. Sjensinn ad eg myndi fara ad syngja islenska tjodsonginn alein fyrir framan helling af nyju folki sem eg tarf svo ad umgangast a hverjum degi!
A midvikudaginn fekk eg einhvern virus svo ad eg var bara heima lasin ad chilla med itolunum en a fimmtudaginn maetti eg aftur i skolann, hress, i stuttbuxum og stuttermabol tvi ad a fimmtudogum er itrottatimi hja okkur. Eg helt ad vid vaerum ad fara ad spila korfubolta eda fotbolta og fara i storfiskaleik og eitthvad svona edlilegt en neiiii.. Haldidi ad eg hafi ekki turft ad dansa einhvern erobik dans sem tau hofdu verid ad aefa i einhvern tima og svo var prof og eg ad gera tennan dans i fyrsta skipti! Eg var rosalega leleg.. En eg vann upp kulid aftur tegar vid forum i fotbolta! Fjuff..
A fimmtudaginn foru italarnir aftur til italiu svo ad vid kvoddum tau um morguninn og svo toku vid flutningar. Eg flutti inn i herbergid sem eg mun eyda naesta ari i. Rosalega kosy. :)
Nuna eftir eina skolaviku sit eg uppi med 3 astarbref og helling af midum sem innihalda texta eins og ‘I give you my heart’, ‘You are a princess’, ‘You are the most beautiful’ og tad besta er ‘I love you though you are from Iceland’. Svo er einn strakur ad smida minjagrip med nafninu minu a! I dag fekk eg sms fra einum bekkjarfelaga sem i stod ‘I love you forever because you are so beautiful’ og eg sendi til baka ‘ I’m sorry but I have a boyfriend’ og eg fekk ta tilbaka ‘ok, but you can at least be my best friend’.. Haha, tessir krakkar tekkja mig varla en elska mig samt og vilja oll vera minir bestu vinir.. Alveg bokad ad eg vaeri ekki svona vinsael ef eg vaeri med dekkri hud og svart har! I gaer komu lika fullt af krokkum inn i bekkinn minn og toku myndir af bekknum, svo vildi stelpan sem atti myndavelina eiga mynd af mer og henni saman. Eg hafdi aldrei talad vid eda sed tessa stelpu adur en stillti mer to upp med henni. Tegar hun var buin ad fa sina mynd vildu fleiri eiga myndir af ser med mer svo ad eg stod bara tarna vid vegginn med colgate brosid a vor a medan okunnugir krakkar komu og foru!
Eg er ad vinna i tvi ad setja inn fleiri myndir, fra Italiu og Madrid og svo einhverjar herna fra Gvate.
Afram Island I nott!!
jćja
Ég er komin heil á húfi til Guatemala, kannski ekki alveg heil því að moskítóbitin mín eru orðin um 50 en ég er enn á lífi og ekki enn búin að fá menningarsjokk eins og allir voru að reyna að búa mig undir!
Lenti loksins í Guatemala city eftir 11 og hálfs tíma flug frá Madrid, kíktum í heimsóknir þar og þar á meðal til "ömmu minnar" þar sem ég sá 2 stærstu hunda sem ég hef á ævi minni séð! Við keyrðum svo í nýja heimabæinn minn, Puerto San José. Þar beið mín dúkur sem þau voru búin að skrifa á "Velkomin á heimilið þitt í Guatemala Guðrún!". Þau eru svo krúttleg. :) Þau sýndu mér svo húsið sem er ótrúlega fínt, eiginlega 3 hús með 7 svefnherbergjum, 2 vinnuherbergjum, sjónvarpsherbergi, 2 borðstofum, 5 baðherbergjum, geggjuðum garði og ennþá betri sundlaug! Miklu stærra en ég hafði ímyndað mér..
Þar sem þessi dagur var 32 klukkustundir fyrir okkur útaf tímamismuni var ég sofnuð fyrir allar aldir og vaknaði líka fyrir allar aldir! Ég rótaði vel í dótinu mínu þegar ég vaknaði og allt var úti um allt en ég ákvað að skella mér í sturtu og snæða áður en ég myndi ganga frá. Þegar ég kom aftur inn í herbergið þá var stelpan sem þrífur hérna búin að ganga frá dótinu og búa um rúmið. Ég fékk eitt stórt samviskubit yfir þessu, sérstaklega þar sem að þessi stelpa er á aldri við mig! Þessi dagur var tekinn með mikilli ró, kíktum á markaðinn niðri í bæ og skoðuðum bæinn smá. Fyrst var ég fullviss um að ég væri með morgunmatinn framan í mér því að allir gláptu á mig og bentu en heimafólkið er bara svona rosalega óvant að sjá ljóshærða, hvíta stelpu.. Allir voru samt voðalega vinalegir og vinkuðu mér og heilsuðu eins og ég væri þeirra mesti máti og ég fékk mikið af hrósi fyrir húðlitinn minn. Greinilegt að fólk heldur alltaf að grasið sé grænna hinu megin því að hvað gerum við Íslendingar ekki til þess að fá smá brúnku.. Förum í rándýra ljósatíma, fjárfestum í brúnkukremi og nýtum alla okkur sól í að fara í sund eða pottinn.
Næsti dagur var ekki tekinn með jafnmikilli ró. Ætluðum að fara til Antigua, þar sem brúðkaup númer 2 hjá Miguel og Valeriu verður, en bíllinn var rafmagnslaus. Alfonso hljóp þá um hverfið í leit að nágranna sem gæti komið honum í gang með bílnum sínum og þegar hann var fundinn héldum við að við gætum nú farið að fara af stað en neei.. Bíllinn er með einhverja sjálflæsingu og læsist sjálfkrafa eftir einhvern tíma svo að lyklarnir voru læstir inni í bílnum og engir aukalyklar á heimilinu! Alfonso og maðurinn sem vinnur í garðinum heima reyndu allt sem þeir gátu til þess að reyna að opna gluggana á meðan ég og Maria Isabel horfðum á og hlóum. Allt kom fyrir ekki og á endanum þurftu þeir að brjóta einn gluggann. Þegar við komumst loksins til Antigua fórum í fullt af búðum en höfðum aðalega spænskubók fyrir mig og heelling af brauði upp úr krafsinu. Kíktum líka smá í afmælisteiti í nýju, óótrúlega flottu húsi! Í Antigua komst ég aðeins nær því að fá menningarsjokk því að þar var dáldið mikið af fátækum betlurum á götunum. Seinna um daginn komu svo Miguel, Valeria og hennar fjölskylda til Gvate.
Á sunnudaginn fór húsið að fyllast af fjölskyldu meðlimum úr öllum áttum og haldið hádegis-grill-sundlaugar-partý svo að ég gæti hitt alla fjölskylduna. Ég skemmti mér ótrúlega vel og kynntist fullt af frábæru fólki, þar á meðal "afa mínum" sem er 90 ára silfurrefur, vinnur ennþá sem lögfræðingur, notar ekki gleraugu, keyrir og skiptir um kærustur eins og ekkert sé. Ótrúlega gaman af honum. Einn strákur fór að tala við mig um Björk sem hann er svo hrifinn af og þegar hann kvaddi var hann með fullan USB-lykil af ósviknum íslenskum tónum!
Þegar allir voru farnir og við búin að ganga frá fórum við í bíltúr á ströndina sem er alveg rétt við húsið. Þar er svartur sandur! Það hefði mér aldrei dottið í hug, samt rosa kósý strönd. Feels like home.. En samt ekki.
Þetta sama kvöld sagði ég mín fyrstu spænsku setningu sem er lengri en 2 orð öllum til mikillar undrunar og gleði! Ég er samt búin að læra alveg helling en get bara sagt eitt og eitt orð eða eitthvað mjög basic en les spænsku víst mjög vel og Maria Isabel státar sig mikið af því, lét mig lesa fyrir alla fjölskylduna í hádegis-grill-sundlaugar-partýinu, alls ekkert vandræðalegt neinei.. Þau eru líka búin að fá sinn skerf af íslensku kennslu og eru komin með svaka orðaforða sem inniheldur, þið afsakið orðbragðið: ropa, kúka, pruma, píka og mella. Ástæðan fyrir þessum orðaforða er ekki sorakjaftur í mér, ég lofa.. Það er saga á bak við hvert orð!
Í fyrradag gerðumst við ansi stórtæk og klifum heilt eldfjall. Þar komst ég ennþá nær því að fá menningarsjokk því að þorpið sem er á eldfjallinu er mjög fátækt. Við gengum í gegnum ótrúlega fallegan skóg á leiðinni upp sem var samt ekki eins fallegur þegar grant var skoðað því að þar var allt morandi í allskyns skriðdýrum en þegar toppurinn fór að nálgast tók við hraun. Þegar við sátum þar og átum komu 2 ótrúlega krúttlegir strákar að klappa hundunum. Þeir búa í þorpinu þarna og vinna alla daga vikunar frá morgni til kvölds og eru ekki nema 10 ára. Annar þeirra er einn af 10 systkinum í mjög fátækri fjölskyldu svo að hann þarf að vinna eins og hann getur og þegar hann hefur tíma til þá reiðir hann fólk upp og niður fjallið á hesti til að fá auka pening. Þessir litlu guttar snertu hjartað mitt og ég er farin að gera mér ennþá betur grein um það hvað ég hef það óóótrúlega gott! Við gáfum þeim pínu mat og vatn og þeir voru ekkert smá glaðir eins og ég á jólunum þegar ég var 10 ára..
Í gær byrjuðum við daginn á ströndinni en fórum svo fljótt heim og beint í sundlaugina, fengum okkur snakk og bjór og fórum í grísinn í miðjunni.. Gerist ekki betra!
Ég gerðist líka svo frökk seinna um daginn að fara út að skokka í hitanum, held án djóks að ég hafi aldrei svitnað jafn mikið! En það var fínt..
Í dag fórum við í bæjarferð og stússuðumst eitthvað og pikkuðum upp 2 bandarískar konur á flugvöllinn og komum með þær heim í paradís en skildum Ítalina eftir. Þær eru æðislegar! Og líka fínt að skilja það sem verið er að tala um. :)
Þó ég sé bara búin að ver hérna í 5 nætur er ég búin að kynnast fullt af nýjum hlutum. T.d. hérna í San José eru dánarfregnir ekki settar í blaðið eða útvarpið heldur er bíll sem keyrir um allan bæinn og segir í talkerfi hver var að deyja, svín eru bara eins og fuglar hérna, ganga laus um bæinn og engin kippir sér upp við það, reiðhjól eru ekki fyrir einn heldur ALLA fjölskylduna á sama tíma og það þykir töff að vera með silfur í framtönnunum og það er merki um að þú eigir peninga.
vá, ég verð að fara að blogga oftar og styttra svo að fólk nenni að lesa!
búin að setja inn myndir.
okbæ
fjöriđ er byrjađ..
Jæja, þá er ferðalagið byrjað..
Það byrjaði á töskuveseni í Keflavík á mánudagsmorguninn, önnur taskan mín var óleyfilega þung svo að við þurftum að taka dót úr henni og troða í hinar töskurnar og handfarangurinn okkar. Þegar við vorum búin að því settum við allar töskurnar uppá færibandið en þá kom í ljós að við vorum með alveg þvílíka yfirvigt og reyndum því að taka fleiri fataslummur í handfarangur því að hvert kíló í yfirvigt kostar hvorki meira né minna en þúsund krónur! Eftir að við vorum öll komin með 2 troðfullar töskur í handfarangur sleppti þessi yndæla kona okkur við yfirvigtina sem eftir var. :) Við vorum alveg á síðasta snúningi eftir þetta og hlupum að hliðinu okkar en þegar við vorum komin þangað sveitt eftir hlaupin var okkur sagt að seinkun yrði á fluginu.. Við settumst því niður og snæddum og eftir rúma 2 tíma fórum við aftur að hliðinu og ætluðum að fara að sýna passana okkar en þá voru þeir týndir ásamt öllum flugmiðum og mamma fór í þvílíkt panik og hljóp á alla þá staði sem við höfðum verið á en fann þá ekki og vélin beið á meðan. Þegar hún kom til baka með ekkert í höndunum, þvílíkt stressuð, spurði einhver kerrukall hvort að við könnuðumst nokkuð við möppu sem hann hélt á.. Þá hafði mappan legið í kerrunni rétt hjá okkur!
Flugið til London gekk áfallalaust en þegar við ætluðum að tjékka okkur aftur inn í London lentum við í ennþá meira töskuveseni og yfirvigt. Ég er búin að læra mína lexíu í pökkunarmálum eftir þessa ferð.. Stelpur, ég lofa! Sendi mömmu og Tóta með helling af dótinu mínu aftur til Íslands.
Við lentum svo á Sikiley á mánudagskvöldið, tókum taxa á Hótelið okkar og fórum svo út að borða. Daginn eftir skelltum við okkur á ströndina, mega nice! Chilluðum eins og okkur einum er lagði, fengum okkur nudd hjá tælenskri eðal píu og flatmöguðum í sjónum í þvílíkum hita.. Kannski aðeins og miklum hita því að við brunnum öll og þá sérstaklega Tóti sem í þokkabót fékk sólsting og er búinn að vera rúmliggjandi þangað til í gær!
Á miðvikudaginn kíktum við í bæjarferð og ég og mamma gerðumst hinir verstu túristar og fórum í svona sightseeing rútuferð á meðan Tóti greyið lá inni á Hóteli með Fox News.
Á fimmtudeginum var afmælið mitt! Loksins komin með bílpróf sem gagnast mér ekki neitt næsta árið.. Í tilefni dagsins skelltum við mamma okkur á ströndina og smá búðarölt en Tóti litli meikaði það ekki og eyddi öðrum degi heima með Fox News. Um kvöldið röltum við svo niður í bæ í leit að góðum ammó-ressa og fundum einn rosa kósý en svo illa vildi til að þó að ég ætti afmæli þá skildi ég ekkert í ítölsku og ég pantaði mér óvart ógeðis pizzu með gráðosti sem var óæt. Geðveikur moodkiller, en ég fékk svo ótrúlega stóran og góðan ammó-ís svo að ég fór heim með bros á vor. :)
Næsti dagur fór í það að koma okkur frá Palermo og til Augusta þar sem nýja fjölskyldan mín tók alveg ótrúlega vel á móti okkur. Fórum öll niður á strönd þar sem sumir skelltu sér út í sjóinn, skemmtilega misvel klæddir, og svo í húsið sem þau voru í og þar var matarboð og ég fékk ammó-köku og ammó-söng frá þeim og líka annar maður sem átti líka afmæli daginn áður, rooosa gaman!
Laugadagurinn var brúðkaupsdagurinn hjá Miguel, nýja stórabróðir mínum, og Valeriu svo að allir vöknuðu snemma og borðuðu saman og fóru svo niður í bæ í hárgreiðslu og að kaupa það sem vantaði.. Það er að segja allir nema Tóti sem svaf bara af gömlum vana. Fórum svo í kirkjuna seinnipartinn þar sem ég sat bara og þóttist hlusta en skildi ekki neitt. Eftir það fórum við í veisluna sem var alveg óótrúlega flott og rosa góður matur. Ég sló án efa metið mitt í að kyssa fólk þetta kvöldið því að það er siður í Augusta að kyssa alla á báðar kinnar, sama hvort að þú þekkir manneskjuna eða ekki!
Sunnudagurinn var síðan bara chill-dagur, sváfum út og fórum svo í hádegismat á hótelinu okkar en gáfumst upp eftir 10 forrétti og afþökkuðum aðalréttinn, skelltum okkur í sundlaugina og höfðum það bara kósý.
Á mánudaginn þurfti ég að kveðja mömmu og Tóta og fór til Milano með nýju mömmu minni og pabba! Ég þurfti svo að bíða í rúma 5 tíma þar ein því að þau áttu flug fyrr en ég en þau biðu eftir mér á flugvellinum í Madrid og við skunduðum á hótelið okkar og svo út að borða og í ótrúlega kósý kvöldgöngu um fallegustu borg sem ég hef komið í og langar að búa í!
Dagurinn í dag fór í að túristast, skoðuðum borgina, fórum á safn með málverkum frá Míró og kíktum í búðir..
Svo er það Gvate á ekki morgun heldur hinn!!
Því miður get ég ekki sett inn neinar myndir núna því að ég gleymdi snúrunni til að setja þær inn í tölvuna en þær koma um leið og ég kem í nýja húsið mitt í Gvatemala.
ADIOS!
Gvatemala
pííínu spennt.Gvatemala er land í Mið-Ameríku með landamæri að Mexíkó í norðri, Belís í norðaustri og Hondúras og El Salvador í suðaustri, og strönd við bæði Kyrrahaf og Karíbahaf. Þar búa um 14 og hálf milljón manns og er þjóðartungan spænska. Mikil fátækt ríkir í landinu.
Hjónin sem ég mun búa hjá heita Maria Isabel og Alfonso og þau búa í litlum bæ sem ber nafnið Puerto de San Jose og liggur alveg við kyrrahafið. Íbúarnir þar eru um 20 þúsund. Maria Isabel er kennari að mennt og Alfonso verkfræðingur en þau eru bæði komin á eftirlaun. Á heimilinu eru svo líka 2 hundarTancha og Nina. Þau eiga 3 syni en þeir eru allir fluttir að heiman. Það er alltaf sól þarna og um 35°c á daginn og 24°c um nætur.
Ég fer í skóla þarna en hann er mjög lítill og aðeins 8 krakkar með mér í bekk.
hérna eru þau skötuhjú.
